Dut
Ak dut, sabah henüz serinken dalından düşer. Toprağa değmeden yakalanan bir tatlılık.
Mevsimden
Kaz Dağları kendi zamanını tutar. Zeytin, dut, nar; sabahın sisi, akşamın ateşi. Mevsimden, bu ormanın yıl boyu değişen ruhuna tutulan kısa notlardır.
Bu Mevsim · Yaz
Yaz akşamları
Gün, dağın ardında geç kaybolur. Işık çekilirken taş hâlâ sıcaktır; sofra, serinlikle birlikte kurulur.
Temmuz
AETHER'de akşamYılın etrafında bir yürüyüş
İncir
Olgunluğun sessiz işareti. Dalında ağırlaşan incir, yazın bittiğini önce fısıldar.
Sonbahar ışığı
Işık eğilir, gölgeler uzar. Taş duvarlar günün son sıcaklığını içine çeker.
Nar
Kabuğu çatlayana dek bekler; içindeki kırmızı, mevsimin ilk üşümesiyle olgunlaşır.
Sabah sisi
Vadi, uyanmadan önce beyaza bürünür. Sis kalkarken orman kendini yeniden hatırlar.
Hasat
Toprağın verdiğini geri alma zamanı. Zeytin, nar, ceviz — hepsi aynı sabaha toplanır.
Journal'da okuZeytin
Gümüş yapraklar arasında yılın en sabırlı işi başlar. Toplanan her tane, bir sonraki mevsimin yağıdır.
Hikâyeyi okuŞömine sezonu
İlk soğukla birlikte ateş yakılır. Odanın içindeki en eski ışık yeniden konuşmaya başlar.
Suites'i keşfetMevsim döndükçe, bu sayfa da yeni notlarla dolar.